Vandaag, de eerste officiele mooi-weer-dag gehad, geen wolkje aan de lucht, iedereen ging voor het eerst zonder jas naar buiten en de de sfeer werd er op straat gelijk een stuk gezelliger door.

Maar, vanochtend ben ik eerst met Eva naar het Shoah Memorial geweest in le Marais. Ik was heel blij die ochtend, maar vanaf het moment dat ik door de veiligheidspoortjes ging hing er hele nare sfeer om me heen, ik ik ging er sowieso niet naartoe om iets leuks te doen, maar de dood van al de joodse mensen uit Parijs (velodrome) was haast voelbaar. Dus na die 'veiligheids-sluis' kwam je binnen op een soort binnenplaatsje met hele hoge witte muren waar alle frans-joodse mensen die overleden zijn tijdens do WOII opstaan. Het idee dat het me misschien meer dan een dag zou kosten om al deze namen te lezen maakte de indruk die het toen al op me had gemaakt nog groter. Binnen waren allerlei verhalen over overlevenden en vrienden van deze mensen te zien. Er was ook een expositie gemaakt over Joodse atleten die deelnamen aan de Olympische Spelen vanuit de hele wereld die tijdens de WOII zijn afgevoerd, overleden of het hebben overleefd. Sommigen van hen hebben zelfs na hun tijd in het concentratiekamp hun sportcarrière weer opgepakt en nog veel prijzen gewonnen, heel bijzonder vond ik dat. Het was dus de moeite waard om een keer naartoe te zijn geweest.

Na de Shoah Memorial ben ik met Eva naar 'La Caféothèque' geweest, een leuke koffiezaak waar we af en toe heen gaan. Daarna zijn we écht gaan genieten van het mooie weer aan de Seine, onder het genot van de zon en een baguette!

Bisou,

Hannah