Nouvelle Histoire
Laat ik maar weer eens een verhaal schrijven.
Vandaag was mijn eerste schooldag op 'Paris Langue', het spreekt al voor zich, maar daar ga ik dus Frans leren. Ik heb elke Dinsdag en Vrijdag van 09:30 tot 12:30 uur les en dan praten we alleen maar Frans. Vandaag dus voor het eerst. Mijn klas is heel leuk, er zaten alleen maar meisjes (ook meisjes van boven de 30;p) in mijn klas. Ze komen uit o.a. Kenia, Brazilië, Duitsland, Litouwen, Colombia en Nederland. Het andere meisje uit NL komt uit Amsterdam, zij is ook 18.
Vandaag heb ik eindelijk mijn Pass Navigo geregeld, we hadden hem besteld maar hij was per ongeluk niet binnengekomen kwamen ze vandaag achter.. Maar nu heb ik hem dus! Ik stond in het metrostation en toen maakte die meneer met zijn webcammetje een foto van me;p die foto staat nu op mijn pas. Met de Navigo kan ik onbeperkt met de metro, bus en RER voor 62 euro per maand, nu moesten we steeds van die enkeltjes van 1,70 euro kopen! Dan ben ik zo blut, en die betaalden de ouders niet altijd omdat ik er ook gebruik van maakte als ik naar de andere au pairs ging.
Wat heb ik verder nog te vertellen; Ik heb samen met Renske (een nieuwe vriendin, die ook au pair is) een hele leuke hockeyclub gemaild. Bij die club zitten allemaal leden die bijvoorbeeld ook voor 1 of 2 jaar hier wonen om te werken of studeren. Als de trainingen bijvoorbeeld om half 9 zijn, of in het weekend, dan kunnen we ons daar inschrijven en gaan hockeyen! Nu doe ik helemaal niets meer aan sport, dat is best saai.
Elke eerste woendag van de maand is er een 'Nederlandse Borrel in Parijs', zo heet het. Morgen gaan we er voor de tweede keer naartoe, het is best grappig om te zien, sommige van de Nederlanders wonen al zo lang in Parijs dat ze bijna geen verstaanbaar Nederlands meer konden praten. De vorige keer hebben we niet echt met de andere Nederlanders gesocialised maar morgen misschien wel.
Verder kan mijn raam nog steeds niet open! haha, het is nu al meer dan een maand geleden dat ze hem zouden maken, de Fransen hier in Parijs zijn er niet zo goed in zich aan hun woord te houden, maar verder heb ik niets te klagen over ze, want de ouders zijn super aardig.
Ohja, We zijn ook nog naar 'Nuit Blanche' geweest, dat betekend letterlijk vertaald vanuit het Frans: Slapeloze nacht, maar het is een feestnacht 1 of 2 keer per jaar, waarin alle monumenten en musea die normaal gesproken maar beperkt geopend zijn, hun deuren openen tot 06:00 uur 's ochtends. Ik zou die nacht dan bij Renske blijven slapen, omdat ik het een beetje raar zou vinden om zo laat thuis te komen, maar Renske en ik waren zo moe dat we om 01:30 uur al naar huis wilden. Dus we gingen met de metro, want onze lijn zou de hele nacht gewoon rijden, omdat het een feestnacht was. Moesten we opeens uitstappen allemaal, en toen ging het hele metrostation dicht, dus wilden we met de nachtbus naar huis, die reed ook niet meer. Toen alle taxibedrijven van Parijs afgebeld, bijna 20 volgens mij, en ook nog wat bijbeuners die zichzelf taxichaufferus noemen, maar alles was dus vol, of ze namen niet op! Toen hebben we 2 uur naar een taxigezocht, uiteindelijk stopte er een taxi (om 04:45...) en die wilde ons wel naar huis brengen, maar hij was al onderweg naar iemand anders, dus moesten we 13 euro extra betalen;p maar we waren allang blij dat iemand ons kon thuis brengen! Volgende keer moeten we of met de 1e metro weer naar huis gaan, of van te voren een taxi bestellen;p
Dat was het voor deze keer, verder heb ik helemaal niets interessants te vertellen helaas!
Beaucoup de bisous
nieuwe verhaal
Ik heb al een tijdje geen nieuwe verhaal op mijn blog gezet, binnenkort zal ik weer iets gaan schrijven, maar nu heb ik een beetje gebrek aan inspirtatie.
Vandaag ga ik met de kinderen lunchen (bij mc donalds....) Morgen ga ik de hele dag leuke dingen doen met de au pairs, dus daar heb ik heel veel zin in. Over twee weken komen papa, mama en simon dus dat wordt heel gezellig! Ik heb er echt zin in. En Over iets minder dan 2 maanden kom ik even naar Nederland om kerst en oud&nieuw te vieren! Ik was wel een beetje teleurgesteld over de korte periode dat ik maar in NL kon zijn, omdat de mensen hier niets anders doen dan werken moet ik er zelfs in de kerstvakantie voor ze zijn, maargoed het is in ieder geval beter dan niets en ik heb er nog wat dagen bij weten te krijgen! Nu ben ik in NL van do 22 dec ('s avonds) tot di 3 jan ('s ochtends, en dan moet ik ''s middags gelijk weer de kinderen van school halen!)
Nouja, een leuk/langer verhaal ga ik binnenkort maar weer eens bedenken, voor nu:
Bisous
faire du shopping!
Bisou
Het beloofde verhaal over gisteren!
Gisteren zouden we de verjaardag van Neeltje gaan vieren (een van de andere au pairs). Dus we hadden afgesproken bij de Notre Dame om iets te gaan drinken. Na een tijdje gingen we weg van het café-straatje en liepen we terug naar de Notre Dame. Daar zat een jongen met een gitaar, hij zong allemaal bekende liedjes en ook wat zelfgeschreven liedjes. Zijn beste vriend was er ook bij, dat is zijn 'Manager'. De jongen kon héél goed zingen en was een echte entertainer, hij was heel grappig. Om 01:00 uur moesten ze stoppen omdat er daarna geen lawaai meer mag worden gemaakt in de buurt van de Notre Dame i.v.m. een ziekenhuis dat er bijna naast staat. We stonden daarna nog lang met ze te praten, de zanger/gitarist heet Youri (27) en komt uit Napels, maar woont nu al 6 jaar in Parijs. Zijn vriend heet Zura (24) en komt uit Georgië en het zijn dus beste vrienden. Een half uur later moesten we toch echt weg, omdat we anders de laatste metro niet meer zouden halen. Dus we liepen richting de metro, maar besloten om toch nog even gezellig met die straatmuzikant en zijn vriend iets te gaan drinken. Uiteindelijk hebben we daar super lang gezeten, dus we moesten een taxi naar huis nemen. Ellen (au pair) reed met de jongens mij omdat het anders niet paste in de taxi en ze moest een hele andere kant op. Dus wij bijna tot 04:00 uur op een taxi wachten, en gebeld naar het taxibedrijf, maar we konden dus geen taxi meer bestellen omdat het té druk was haha. Toen hadden we de muzikanten opgebeld om te vragen of zij ons vieren misschien niet thuis konden brengen. Dus ze kwamen aan met hun ienieminie fiat panda haha, met hun gitaar en versterker er nog in;p hahaha. Wij met zijn zessen in die auto, en toen brachten ze ons naar huis. Onderweg waren we vaak gestopt omdat we verdwaald waren. Toen hadden ze weer fans, hahaha het was echt prachtig. Maar die jongen heeft dus ook zijn eigen CD;p. Deze middag hadden we weer met ze afgesproken, maar door de regen was het niet helemaal doorgegaan. We zijn wel nog om 19:00 uur naar zijn optreden bij de Sacre Coeur geweest, dat was echt heel leuk. Ik ga hem gelijk even promoten, dit is zijn link naar youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=VFVPmbWEQPs&feature=results_main&playnext=1&list=PL5885D07D43773CB8
Bisou!Bisou!
vanavond
Aujourd'hui
Gisteravond ben ik gezellig met de andere au pairs naar de McDo geweest en daarna gingen we naar een borrel voor Nederlanders die in Parijs wonen. Dat was heel gezellig. We hebben verder geen andere mensen gesproken ofzo, maar het was heel leuk. Het is sowieso heel fijn om met de au pairs af te spreken, want zij zitten in dezelfde situatie. Als ik het een keer niet leuk heb gehad met de kinderen, kunnen de anderen zich daar helemaal in vinden en dan maken we er een grap over, of we zeuren gewoon even lekker en dan is het weer goed.
Vandaag was weer zo'n vervelende dag. Ik was (mentaal) nog best moe van de vorige keer dat de kinderen vervelend waren, dus vandaag ging ik even lekker de stad in om te winkelen. Om 16:20 uur stond ik bij de school om de kinderen op te halen. Joséphine zag er al best moe uit, ze is 3 jaar en moest tot 16:30 uur naar school, maar dan is ze altijd heel zeurderig. Dus ik had haar eerst opgehaald en daarna wachtten we op Camille en Arthur. Vanaf dat moment, toen we vertrokken waren ze alledrie heel erg vervelend, normaal gesproken is het alleen Joséphine, maar nu dus alledrie.
De kinderen hier in Parijs zijn zó anders dan in Nederland. Hier in Parijs lijkt het of de kinderen de baas zijn thuis. Ze worden behandeld als prinsjes en prinsesjes, de ouders hier hebben zowat allemaal een huishoudster, een au pair of een nanny. En ik heb zelfs al verhalen gehoord van au pairs hier, waar ze alledrie hebben. Dan begrijp je wel hoe de kinderen zo verwend raken, met al die bediening.
Zo is het dus ook bij 'mijn' kinderen. De ouders hebben een huishoudster in dienst, ze heet Janet en ze is 60 jaar. Janet spreekt alleen Spaans en Frans, maar ik begrijp haar goed en ze is heel aardig. De kinderen behandelen haar niet netjes. Janet doet alles voor ze, als Arthur zegt; 'Janet pak je de fanta', dan doet ze dat, Zo gaat het de hele tijd, ik wil een servet, geef me mosterd, geef me ketchup en ze krijgen héél veel zoete dingen en chips.
Maar ze zeggen dus nooit: 'Alsjeblieft en dankjewel'. Ik vind het best zielig voor Janet, maar zij is er al lang aan gewend, ze werkt hier al 14 jaar.
Dus vanaf gisteren ben ik begonnen met de kinderen te corrigeren, als ze iets wilden hebbenzei ik steeds: 'Wat zeg je, wat wil je hebben?' En als ze het dan nog niet zeggen krijgen ze het gewoon niet, want ik heb uitgelegd dat je er sil te plait bij hoort te zeggen.
Over Joséphine kan ik ook nog wel een half uur door praten, maar daar heb ik eigenlijk geen zin in. Ze is een prinsesje, kent geen manieren, schreeuwt om alles, huilt om alles, wil alles van iedereen afpakken. klaar.
Toen ze vandaag uit school kwamen dacht Joséphine grappig te zijn en ging ze Arthur overal bijten. Arthur heeft nu overal wondjes, op zijn buik, op zijn arm en been etc. van de tanden van Joséphine. Maar i.p.v. dat hij heel boos of verdrietig wordt, gaat hij erom lachen, dus nu denkt Joséphine nog steeds dat het grappig was wat ze heeft gedaan.
Maargoed, ik kan echt nog héél lang doorgaan over wat ze de afgelopen dagen allemaal hebben uitgevreten, maar ik wordt er niet vrolijk van en jullie denk ik ook niet. Alsnog heb ik er geen spijt van dat ik dit besluit, om au pair te worden in Parijs, heb genomen. Met de au pairs heb ik het heel erg naar mijn zin, dus dat compenseert de boel een beetje.
Jullie moeten trouwens ook niet denken dat ik hier depressief zit te zijn ofzo, haha het is gewoon fijn als ik niet bij de andere au pairs kan zeuren, om een beetje van me af te schrijven.
Nu nog even iets positiefs: De ouders zijn echt top! Daar kan ik echt goeie gesprekken mee voeren en ze zijn heel leuk. Door de ouders voel ik me wel echt op mijn gemak in het huis en in Parijs.
Bisoubisoubisou xxx
Foto's
Ik heb alle foto's van de kinderen toch maar even weggehaald, want in een gesprek met Florence ving ik op dat ze nooit foto's van haar en haar gezin op internet zet;p haha dus die foto's kunnen jullie over een jaar gezellig komen bekijken, de foto's van mij en de andere au pairs, en parijs komen er wel gewoon op.
Bisou
La deuxième journée
Bisou